0

Ölüm Bu Sözler

Bunu Altuğ Orgun , Perşembe, Haziran 17, 2010 tarihinde, şuraya yazdı:
Merhaba güneş, ben geldim. Ben uzun süredir barışmadığın karanlık. Burda olmamın sebebi barışmak artık, affetmen beni. Ne yaptığımı, suçumun ne olduğunu da bilmiyorum asırlardır; ama bak, toparladım kendimi. Senin yokluğunu ayla ve yıldızlarla gidermeye çalışıyorum bir süredir, onlar da senden faydalanıyorlar belli etmeden, senden alıyorlar ışığını. Her günüm senle geçiyor aslında, sen bilmesen dahi. Senin ışığınla besleniyorum sürekli, unutmadım seni. Karşılıksız da olsa seviyorum ben seni, asla gün ışığım olmayacağını bilsem de.. O umut hala içimde.

Merhaba yalan! Seni görmeyeli epey oldu, ama anladım ki, insanın doğasında varsın sen. Bugüne kadar sana ihtiyaç duymazdım hiç; oysa şimdilerde her gün, herkese, hep aynı şeyi söylüyorum: "İyiyim!". İyi değilim yalan. İnsanlara yalan söylerken, sana yalan söyleyemiyorum. İronikomik... Acıyorum bazen kendime, sana muhtaç olduğum için. İnsanlar sana muhtaç olduğumu bilmesin diye bir mum sönmeden, gazı bitmiş çakmağımla bir mum daha yakıyorum...

Merhaba yağmur! Yağdığı her vakit, beni düşündüren güzellik! Gözlerime bıraktığın damlalar, o an karışır dünyama. Ben dolaştığım boş sokakta, ıslanmak için kapşonumu açarken; üşür soğuk bedenim ve sigara yakarım. Ardında bıraktığın toprak kokusu ve rüzgar, alıp götürürken tüm acımı; ıslak asfalta yatarım ve düşüncelere dalarım...

Acı! Sana merhaba demiyorum, çünkü hep yanımdasın. Teşekkür mü etmem gerekiyor? Hayır. Seninle tek bir iyi anımız yok, neden kalasın ki? Ben bu kadar isteksizken senin olduğun bir yaşama, neden hala inat ediyorsun ki? Tüm nefretimi sana besliyorum, başkasının suçu yok çoğu zaman. Bana ne kadar yakınsan, o kadar uzağım senden. Sen ne kadar varsan, ben o kadar yok oluyorum kendi içimde. Bırak artık beni; terket bedenimi, ben terketmeden...

Merhaba ölüm! Yine karşılaştık, birini daha çaldın hayatımdan, mutlusundur umarım. Ve biliyorum, peşimdesin. Ama üzgünüm, çaldığın diğer hayatlar gibi değil benimki... Doğuştan lekeyle her gün ölümü yaşıyorum, her gün gözlerim kendiliğinden kapanıyor zaten. Hastayım evet, ama beni almak için daha çok çalışman lazım. Çünkü gitmeye hiç niyetim yok...


Güneş, seni yalanlarımla tanıştırayım. Ben aslında seni sevmiyorum, sana aşığım. Senin yalnızca ışığınla değil, hayalinle de besleniyorum. Ve hep yanımdasın aslında, yastığımın altında hayalin...

Yalan, seni yağmurla tanıştırayım. Her damlasıyla seni bana unutturuyor yağmur. Düşündürüyor beni, senin yapamadığını yapıyor. Yoruldum bu oyundan belki ama, yine de, o varken; sen yoksun!

Yağmur, seni en büyük acımla tanıştırayım. Hastayım ben yağmur, ama senin rüzgarın ardından açan gökkuşağı; her şey o kadar güzel ki... Ne hastalık kalıyor, ne acı... Durma yağmur, hep düş kalbime...

Acı, seni ölümle tanıştırmayı o kadar çok istiyorum ki... Ölüm seni de alsa, kaybolsan sonsuza dek. Umarım bir yolunu bulabilirim seni ölümle tanıştırmanın, o benimle tanışmadan evvel...

|

0 Comments

Copyright © 2009 Asi Polis Hakkımızı sonuna dek ararız, adalet yerini bulur. Ha bu arada, temayı Laptop Geek yaptı. | FalconHive uyarladı.